Wat verstaan we onder gemeenschapsopbouw

Gemeenschapsopbouw heeft te maken met twee verschillende betekenisvelden: gemeenschap en opbouw. Gemeenschap dient te worden verstaan in de Bijbels-theologische zin verwoord in het Griekse woord koinonia of Latijns communio, het woord dat te maken heeft met “samen delen”, met de band die er tussen mensen kan ontstaan wanneer ze ervaringen uitwisselen, met een groeiend besef dat je met elkaar voor hetzelfde staat.

Als mensen samen komen voor de ontmoeting met God en voor de dienst aan mens en samenleving, dan ontstaat gemeenschap in de betekenis van Koinonia, en dan komen de kenmerken van de sociologische gemeenschap er bij: die worden als het ware toegeworpen. Dit wil zeggen: als men samen de omgang met God zoekt en zich inzet voor de dienst aan elkaar en de ander, kan dat gemakkelijk leiden tot gezelligheid en vriendschappen. Maar het omgekeerde geldt niet. ‘Gemeenschap’ in sociologische zin leidt niet tot Koinonia. Het kan de Koinonia zelf belemmeren doordat die sociologische ‘gemeenschap’ naar geslotenheid neigt (J. Hendriks).

Opbouw dient te worden verstaan als een proces dat op gang wordt gebracht met als doel vitalisering, vernieuwing en openheid van de geloofsgemeenschap.

Een essentiële voorwaarde voor gemeenschapsopbouw is een communicatieve praxis waarin oplossingen gevonden worden voor de vragen van mensen die bij elkaar komen voor de ontmoeting met God en voor de dienst aan mens en samenleving. De deskundige bijdragen worden bepaald door de vragen die in de geloofsgemeenschap aanwezig zijn en die betrekking hebben op de doelen, klimaat, structuur, leiding en identiteit m.b.t. de kern activiteiten of primaire processen van de concrete geloofsgemeenschap.

Vertrouwend op de krachtbronnen van de traditie als op de kracht van de concrete geloofsgemeenschap en haar leden, brengt de gemeenschapsopbouw zo de processen van vitalisering en vernieuwing op gang en processen van openheid van de geloofsgemeenschap naar buiten met het oog op de realisering van de zending van de geloofsgemeenschap in de samenleving. Daarbij houdt men rekening met de ontvangen roeping van de geloofsgemeenschap, met de gegeven context en de aanwezige mogelijkheden.

terug naar boven